Το ελληνικό περίπτερο

από 16 Jun 2014

Το παρακάτω άρθρο αποτελεί μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του περιπτέρου και το σημαντικό ρόλο που κατείχε στην ελληνική κοινωνία και τις τάσεις κάθε εποχής. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας και πρωτοεμφανίστηκε στο Ναύπλιο το 1821, μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους ενώ, στην Αθήνα το φθινόπωρο του 1911.

Οι λόγοι για την καθιέρωση και τη διάδοση των περιπτέρων ήταν α) η ανάγκη αποκατάστασης των αναπήρων και των τραυματιών των πολέμων. Δεδομένου ότι, η Πολιτεία δεν μπορούσε να χορηγήσει κανονικές συντάξεις αναπηρίας, προσέφερε στους ανάπηρους Πολέμου ως «προίκα» από ένα περίπτερο στον καθένα. Επιπλέον, β) το κράτος μπορούσε να ελέγξει  το καπνικό εμπόριο  και να το εντάξει σε ένα δίκτυο, ώστε να εξασφαλίσει έσοδα από τη φορολογία και γ) η εξυπηρέτηση των τοπικών αναγκών.

Μινιόν

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ιστορικής εξέλιξης του περιπτέρου από μικρό κιόσκι σε μικρό πολυκατάστημα αποτελεί ένα διαφορετικό και πρωτοποριακό περίπτερο με το όνομα Μινιόν, που λειτούργησε αρχικά στην οδό Σταδίου και μετά στην Αιόλου. Το εν λόγω κατάστημα έμελλε να γίνει ο προπομπός του θρυλικού πολυκαταστήματος Μινιόν της οδού Πατησίων, το πρώτο που έβαλε ηλεκτρικές σκάλες και ταμεία με μαγνητική ανάγνωση, με 120.000 είδη, 1.000 άτομα προσωπικό και 6 ορόφους.

Σήμερα στην Ελλάδα λειτουργούν πάνω από 18.000 περίπτερα με τζίρο που ξεπερνά τα 5 δισ. ευρώ και ετήσια μεικτά κέρδη που αγγίζουν συνολικά τα 500 εκατ. ευρώ. Από αυτά 5.000-6.000 βρίσκονται σε Αθήνα και Πειραιά. Τα είδη που πουλάνε τα περίπτερα μετά τη δεκαετία του 80, ξεπερνούν τους 2.500 κωδικούς προϊόντων! Το μόνο πράγμα που δεν άλλαξε, και ελπίζουμε να μην αλλάξει ποτέ, είναι ο ρόλος του περιπτέρου και του περιπτερά στην καθημερινότητά μας. Ο περιπτεράς της γειτονιάς είναι «ο άνθρωπός μας», εκείνος που μας περιμένει ανοικτός μέχρι αργά και τις Κυριακές, ο άνθρωπος που ξέρει το όνομά μας, τα τσιγάρα που καπνίζουμε ή τη μάρκα σοκολάτας που προτιμάμε, εκείνος που θα μας πει την  πρώτη καλημέρα και την τελευταία φιλική καληνύχτα.

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο, πατήστε εδώ

Πηγή: «Ελεύθερο Βήμα»- Αλέξης Τότσικας, Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού